De Havik

Gepubliceerd op 8 mei 2019 om 14:25

Ik breng je de kracht van kijken,

van scherp zien zonder ruis.

Met de waarheid in het vizier,

vlieg ik naar mijn bestemming,

waar de ontvanger op mij wacht,

strijk ik neer en maak ik contact

met de ogen gericht op de ander

wordt mijn boodschap uitgelezen,

zonder woorden, volledig zuiver

laat ik los wat ontvangen wordt,

geef ik ruimte aan verlichting,

maak ik wakker wat slapend was.

Door enkel te zijn en aan te kijken,

weet ik de ander te verrijken.


«   »

Reactie plaatsen

Reacties

Jan Buitinga
een jaar geleden

Mooie woorden! De laatste zin doet me denken aan de laatste regels uit het "gedicht" van Marianne Williamson:

ALS DE ZON

Is onze diepste angst dat we niet van betekenis zouden zijn?
We zijn juist bang voor onze niet te meten kracht!
Niet de duisternis, maar het licht in ons vrezen we het meest.

We vragen ons af:
"Wie ben ik, om mezelf briljant, schitterend, begaafd en geweldig te vinden?"
Maar waarom zou je dat niet zijn?
Je bent een kind van God!
Je dient de wereld niet door jezelf klein te houden.
Er wordt geen licht verspreid als de mensen om je heen
hun zekerheden ontlenen aan jouw kleinheid.

We zijn bestemd om te stralen, zoals kinderen dat doen!
We zijn geboren om de glorie van God die in ons is te openbaren.
Die glorie is niet slechts in enkelen,
maar in ieder mens aanwezig.
En als we ons licht laten schijnen,
schept dat voor de ander
de mogelijkheid hetzelfde te doen.

Als we van onze diepste angst bevrijd zijn,
zal alleen al onze nabijheid anderen bevrijden.

Marianne Williamson